บัญญัติ  เลิศกิจประพันธ์ปัญญา/เรื่อง/ภาพ

หากท่านที่รัก!เคยไปใช้บริการรถแท็กซี่มิเตอร์ที่บริเวณสถานีโดยสารขนส่งหมอชิต   จะเห็นว่ามีช่องที่รถแท็กซี่ฯเข้าแถวตอนเรียงหนึ่งไปรับผู้โดยสารที่เดินทางโดยรถทัวร์มาจากต่างจังหวัด      ซึ่งเท่าที่พบนั้นก็มีอยู่ ๓-๔ ช่อง   และมีพนักงานของบริษัทผู้สัมปทานคอยจัดให้ผู้โดยสารขึ้นรถแท็กซี่ฯและก็ไล่ให้ออก     ซึ่งหากจะมองแบบเผินๆก็เป็นเรื่องที่ดีที่ผู้โดยสารได้รับความสะดวกจาการให้บริการของบริษัทผู้ได้รับสัมปทาน      แต่ในเวลาเดียวกันนั้นในส่วนของผู้ให้บริการ(ผู้ขับขี่รถแท็กซี่ฯ)    ก็เกิดความอึดอัดใจมาอย่างช้านาน   ในเรื่องการรับผู้โดยสารไปในทิศทางตรงข้ามกับที่ตนเองจะไป      เรื่องนี้นับว่ามีความจำเป็นเอามากๆสำหรับผู้ขับรถแท็กซี่ฯ       เพราะการที่เราไปส่งผู้โดยสารในพื้นที่ที่เราไม่คุ้นชินนั้นปัญหาที่จะตามมาอีกมากมาย    เป็นต้นว่าอันธพาลปากซอยกวนบ้างล่ะ!    

User comments (0)

Views 688

แท็กซี่ไทยในมุมของ อ.พจนา  นิติมานพ    ผู้ประกอบการแท็กซี่มิเตอร์สนามบินสุวรรณภูมิ

ควรจะยืดอายุรถส่วนบุคคลที่จะนำมาทำรถแท็กซี่ฯจากเดิม ๒ ปี เป็น ๕ ปีและกำหนดโมเดลรถที่จะนำมาทำรถแท็กซี่ฯ

     ปัญหาของการให้บริการรถแท็กซี่ในเมืองไทยโดยเฉพาะในกรุงเทพมหานครและในเขตปริมณฑลนับว่ายังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะต้องให้หน่วยงานที่รับผิดชอบเข้ามาดูแลและแก้ไขให้สอดคล้องกับความเป็นจริง    เพื่อความอยู่รอดอย่างมีศักดิ์ศรีและมีประสิทธิภาพในการให้บริการของผู้ประกอบอาชีพขับรถแท็กซี่ฯ 

           อ.พจนา  นิติมานพ  อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัย  ที่เอาวัยเกษียณอายุราชการ มาประกอบอาชีพอิสระให้บริการรถแท็กซี่มิเตอร์ทุกวันนี้ให้บริการผู้โดยสารอยู่ภายในสนามบินสุวรรณภูมิ   

User comments (0)

Views 913

                   แท็กซี่ปริญญาโท

                ในเนื้อข่าวของหนังสือพิมพ์มติชนรายวันประจำวันอังคารที่ 9 ธันวาคม2551 หน้าที่ 32 บอกว่าคทาชายนามว่านายเจมส์  วิลเลี่ยมสัน  จบปริญญาโท  แต่เขาต้องมาขับรถแท็กซี่   เพราะเจมส์เชื่อว่าอาชีพสุจริตล้วนแล้วมีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกันหมด   จะมาดูถูกดูแคลนกันทำไม   เพราะหลังจากที่เรียนจบแล้วงานมันหายากเหลือเกิน    

                  สาเหตุนี้เองที่ต้องทำให้หนุ่มเจ้าของปริญญาโทบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเซล  เมืองฟิลาเดนเฟีย  บ้านลุงแซม  สหรัฐอเมริกา ต้องหันมารขับแท็กซี่พลางๆระหว่างที่รองานทั้งนี้เจมส์     เล่าว่าก่อนที่จะมาขับแท็กซี่  เขาใช้เวลาหมดไปกับการเที่ยวสมัครงานและสัมภาษณ์งานนานกว่า 4 เดือน  แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าบริษัทไหนจะเรียกเขาไปทำงานสัก...กะ...ที  เจมส์เลยตัดสินใจไปสอบใบอนุญาตขับแท็กซี่   และได้ขับสมใจเขาใช้เวลาในการขับแท็กซี่ในนครนิวยอร์คมากว่า 1 เดือนแล้ว

                  เจมส์ใช้พื้นที่ว่างบริเวณเหลังรถแท็กซี่แปะประวัติส่วนตัวและประวัติการศึกษาของเขาไว้  และคาดหมายว่าสักวันจะมีผู้โดยสารที่ “ตาถึง”สะดุดเข้าและรับเขาไปทำงาน   แต่...จนถึงขณะนี้ผ่านไปนานแสนนาน     เขาได้รับแรงใจจากผู้โดยสารของเขาหลายราย   ทำให้เจมส์ฝันหวานว่าจะมีใครสักคนที่จะเรียกเขาไปทำงาน   แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีใครรับเจมส์ไปทำงานเลยสักราย 

                           เรื่องข้างต้นนั้นน่าจะสอนให้รู้ว่าจงพอใจในสิ่งที่มีอยู่หรือต้องถือหริและโอตัสปะ  คือจงละอายซึ่งความชั่วและจงเกรงกลัวต่อบาป   สิ่งไหนไม่ชั่วสิ่งไหนไม่บาปทำไปเลยครับ!  

User comments (0)

Views 695